ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พันทะ-] ก. ผูก, มัด, ตรึง. (ป., ส.). น. ข้อผูกมัด, ข้อผูกพัน
ก. แก้ข้อขัดข้องให้ลุล่วงไปชั่วคราว.
(ปาก) น. ปัญหาที่หาข้อยุติไม่ได้.
ก. ใช้มือ เท้า หรือสิ่งอื่นตะกุยขึ้นมา.
ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).
ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.
[บดทะ-] (แบบ) น. เท้าผู้มีบุญ เช่นกษัตริย์.
[บาดทะ-] น. ละอองเท้า. (ป. ปาทปํสุ).
น. เรียกอวัยวะส่วนที่อยู่ระหว่างนิ้วมือนิ้วเท้า.
ว. อาการที่นั่งพับขาให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.
น. ผู้เล่นแชร์ ยกเว้นเท้าแชร์.
(สำ) ก. เทียบดูว่าพอสู้ได้หรือไม่ เช่น ลูกศิษย์วัดรอยเท้าครู, คอยเทียบตัวเองกับผู้ที่เหนือกว่าเพื่อชิงดีชิงเด่น เช่น ลูกน้องวัดรอยตีนหัวหน้า.