ผลการค้นหา

ขี้โกง* *ขี้โกง *ขี้โกง*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 145 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้โกง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภีรุกชาติ

[พีรุกะชาด] ว. ขี้ขลาด. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

เหลือทน

ว. สุดที่จะทนได้, ยิ่งนัก, เช่น ขี้เกียจเหลือทน ร้ายเหลือทน.
 พจนานุกรมไทย

กินบนเรือนขี้บนหลังคา

(สำ) ก. เนรคุณ.
 พจนานุกรมไทย

สมน้ำหน้า

ว. คำแดกดันหรือซํ้าเติมว่าควรได้รับผลร้ายเช่นนั้น เช่น ขี้เกียจท่องหนังสือ สอบตกก็สมน้ำหน้า, (ปาก) สม ก็ว่า เช่น สมแล้วที่สอบตก เพราะขี้เกียจนัก.
 พจนานุกรมไทย

ศฐะ

[สะ-] น. คนโกง, คนล่อลวง; คนโอ้อวด. (ส.; ป. ส).
 พจนานุกรมไทย

สันหลังยาว

(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจสันหลังยาว หรือใช้สั้น ๆ ว่า สันหลังยาว ก็มี, ขี้เกียจหลังยาว ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

บ้องหู

น. ช่องหู, รูหู, เช่น ขี้หูเต็มบ้องหู.
 พจนานุกรมไทย

เป็นอัตรา

(ปาก) ว. เป็นปรกติ, เป็นประจำ, เช่น ขยันเป็นอัตรา ขี้เกียจเป็นอัตรา.
 พจนานุกรมไทย

อุจจาร,อุจจาร-,อุจจาระ

[อุดจาระ-] น. ขี้, (ปาก) อึ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

รู้อยู่แก่ใจ

ก. รู้ซึ้งอยู่ในใจของตน เช่น รู้อยู่แก่ใจว่าเพื่อนเป็นคนโกงแล้วยังคบกันอยู่ได้.
 พจนานุกรมไทย

เล่นลูกไม้

ก. ใช้เล่ห์เหลี่ยมกลโกง, ใช้กลเม็ดหลอกลวง, เช่น อย่ามาเล่นลูกไม้หน่อยเลย.
 พจนานุกรมไทย

เห็นเขาขึ้นคานหาม เอามือประสานก้น

(สำ) ก. ทำเลียนแบบคนใหญ่คนโตหรือคนมั่งมีทั้ง ๆ ที่ตนไม่มีกำลังทรัพย์หรือความสามารถพอ, มีความหมายอย่างเดียวกับ เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด