ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วะทานิยะ-] น. ผู้เอื้อเฟื้อ. (ป. วทานีย; ส. วทานฺย).
[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).
(สำ) ว. มักแสดงตัวว่าเป็นคนมีศีลมีธรรม แต่กลับประพฤติชั่ว.
[-กอม] ว. ขาโก่ง.
ก. ขยับไปด้วยก้น. ว. รองลงไป, ต่อไป.
(กลอน) ก. ไปจาก. ว. ไม่มี. (ส. นิรฺ).
ว. แตกต่าง. ก. แยกออก, แตกออก, ต่างออกไปอีกส่วนหนึ่ง.
ก. อูดขึ้น, ล้นขึ้น. ว. เสียงดังเช่นนั้น.
ก. ว่องไว. ว. เร็ว ๆ.
ก. วาด. ว. คล้ายเขียน.
[สฺระหฺนุก] (กลอน) ว. สนุก.
[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. (ส. วรฺธก ว่า ผู้ทำให้เจริญ; ป. วฑฺฒก).