ค้นเจอ 400 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กระเฉง,-กระเฉง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อสงไขย

อสงขัย

นั่นซี,นั่นนะซี

คำแสดงการเห็นพ้องด้วย.

แฉลบ

[ฉะแหฺลบ] ก. อาการของสิ่งแบน ๆ เคลื่อนเฉไปเฉมาไม่ตรงแนวทาง เช่น ว่าวแฉลบ ร่อนกระเบื้องให้แฉลบไปตามผิวน้ำ. ว. อาการที่เคลื่อนเฉไปเฉมาไม่ตรงแนวทาง เช่น นกบินแฉลบ รถวิ่งแฉลบ.

กระแด่ว ๆ

ว. อาการที่ดิ้นอยู่กับที่ ในคำว่า ดิ้นกระแด่ว ๆ, แด่ว ๆ ก็ว่า.

กระแนะกระแหน

[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแหนะกระแหน ก็ว่า.

ชี้ตาไม่กระพริบ

(สำ) ก. ดื้อมาก, สู้สายตาไม่ยอมแพ้, เช่น เหม่! ออนี่หนักหนา ชี้ตาไม่กระพริบเลย ว่าแล้วซิยังเฉยดื้อถือบุญ. (ม. ร่ายยาว กุมาร).

ประ

[ปฺระ] (ถิ่น-ปักษ์ใต้, มลายู) น. ลูกกระ. (ดู กระ ๒).

เดก

ว. กระเดก, โยก, โคลง.

เดือก

ก. กระเดือก, ดิ้นกระเสือก.

ขี้กระทาเกลือ,ขี้ทา

น. ขี้เกลืออันตกกระฉาบทาไปตามพื้นดิน หรือพื้นที่มีเกลือแห้งเกรอะอยู่เป็นกระ.

เพรือง

[เพฺรือง] น. กระดึง.

มิน่า,มิน่าล่ะ,มิน่าเล่า

คำแสดงว่า รู้สาเหตุ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ