ค้นเจอ 233 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ใสสะอาด,บริสุทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ข้น

ว. ลักษณะของเหลวที่มีการรวมตัวกันแน่นเข้า, ไม่ใส; มีน้อยลงไป, งวด.

เหน่ง

[เหฺน่ง] ว. มีลักษณะใสเป็นมัน (มักใช้แก่ศีรษะโล้นหรือล้าน) เช่น หัวล้านเหน่ง โกนหัวจนใสเหน่ง.

ซัก

(กฎ) ก. ทำให้สะอาดด้วยนํ้า; ไล่เลียงให้กระจ่างแจ้ง.

ฟอกผ้า

ก. เอาสบู่เป็นต้นถูผ้าเพื่อให้สะอาด.

เงินร้อน

น. เงินที่ได้จากการทุจริตหรือไม่บริสุทธิ์; เงินที่หมุนเวียนเร็ว.

ภาวศุทธิ

[พาวะสุดทิ] น. ความบริสุทธิ์แห่งใจ. (ส.).

มลิน

[มะลิน] ว. ขุ่นมัว, มัวหมอง, ไม่บริสุทธิ์. (ป., ส.).

หนุ่มทั้งแท่งมากินแตงเถาตาย

(สำ) น. หนุ่มบริสุทธิ์ได้แม่ม่ายอายุมากเป็นภรรยา.

น้ำหนวก

น. นํ้าที่อยู่ในช่องหูซึ่งมีอาการอักเสบ มีกลิ่นเหม็น อาจมีลักษณะใส เป็นมูกข้นหรือเป็นหนอง.

อำพัน

น. ยางไม้ที่แข็งเป็นก้อน สีเหลืองใสเป็นเงา.

มล,มล-

[มน, มนละ-] น. ความมัวหมอง, ความสกปรก, ความไม่บริสุทธิ์; สนิม, เหงื่อไคล. ว. มัวหมอง, สกปรก, ไม่บริสุทธิ์. (ป., ส.).

กระจกตา

น. ส่วนใสของตา มีรูปกลมแบน สีใส พื้นหน้านูนออกพื้นหลังหวำ หนาประมาณ ๑ มิลลิเมตร ประกอบอยู่เบื้องหน้าของดวงตา.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ