ค้นเจอ 458 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "โลหิตแดง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เลือดเสีย

น. เลือดระดูไม่ปรกติ มีสีแดงคล้ำ กลิ่นเหม็น.

หน้าเลือด

ว. ชอบแสวงหาประโยชน์โดยวิธีบังคับให้จำยอมเพราะเห็นแก่ตัว เช่น เขาเป็นเจ้าหนี้หน้าเลือด, หน้าโลหิต ก็ว่า.

แค

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Sesbania grandiflora Pers. ในวงศ์ Leguminosae ดอกมีทั้งสีขาวและสีแดง ยอดอ่อน ดอก และฝักกินได้ เปลือกใช้ทำยา, พันธุ์ที่ดอกสีแดงเรียก แคแดง.

ลูกเด็กเล็กแดง,ลูกเล็กเด็กแดง

น. เด็กเล็ก ๆ หลายคน.

ก่ำ

ว. สุกใส, เข้ม, จัด, (มักใช้แก่สีแดงหรือทองที่สุก).

ครืด

[คฺรืด] ว. ดาษไป, เกลื่อนไป, เช่น คนมากันครืด สีแดงครืด, ครึ่ด ก็ว่า.

ประวาลปัทม์

[ปฺระวาละปัด] น. ดอกบัวแดง. (ส. ปฺรวาลปทฺม).

เรื่อ

ว. อ่อน ๆ (มักใช้แก่สีแดงหรือสีเหลือง).

วิทรุมะ

[วิดทฺรุมะ] น. แก้วประพาฬสีแดง. (ส. วิทฺรุม).

หน้าตึง

ว. มีสีหน้าเครียดหรือขุ่นเคือง, หน้าเข้ม ก็ว่า; มีสีหน้าแดงหรือเข้มขึ้นเพราะเริ่มเมา.

โกเมน

น. พลอยสีแดงเข้ม. (ส. โกเมท ว่า พลอยซึ่งได้มาจากเทือกเขาหิมาลัยและแม่นํ้าสินธุ มีลักษณะ ๔ ประเภท คือ สีขาว สีเหลืองซีด สีแดง สีนํ้าเงิน).

กาคาบพริก

(สำ) ว. ลักษณะที่คนผิวดำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีแดง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ