ผลการค้นหา

โลก,สังคม* *โลก,สังคม *โลก,สังคม*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 322 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "โลก,สังคม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปรโลก

[ปะระ-, ปอระ-] น. โลกหน้า.
 พจนานุกรมไทย

เมืองผี

น. โลกของคนตาย, แดนของคนที่ตายแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

เลอหล้า

(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.
 พจนานุกรมไทย

อวกาศ

[อะวะกาด] น. บริเวณที่อยู่นอกบรรยากาศของโลก. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

อุรพี

น. “ผู้กว้างใหญ่” คือ แผ่นดิน, โลก. (ส. อุรฺวี).
 พจนานุกรมไทย

ออกงาน

ก. ไปปรากฏตัวในงานสังคม; (โบ) แสดงแก่ประชาชนหรือสังคมครั้งแรก (ใช้แก่วงมหรสพ โขน ละคร สตรีสาว).
 พจนานุกรมไทย

จักรวาล

[-วาน] น. ปริมณฑล; ประชุม, หมู่; เทือกเขาในนิยาย เป็นกำแพงล้อมรอบโลกและเป็นเขตกั้นแสงสว่างกับความมืด, บริเวณโดยรอบของโลก, ทั่วโลก. (ส.; ป. จกฺกวาล).
 พจนานุกรมไทย

ชคัตตรัย

[ชะคัดไตฺร] (แบบ) น. โลก ๓ เช่น ชคัตตรยาพดง ว่า ผู้เป็นยอดของโลก ๓. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).
 พจนานุกรมไทย

ศูทร

[สูด] น. วรรณะที่ ๔ ของสังคมฮินดู. (ส.; ป. สุทฺท).
 พจนานุกรมไทย

ความถ่วง

น. แรงดึงดูดของโลกต่อเทหวัตถุ, แรงดึงดูดระหว่างกันของเทหวัตถุ. (อ. gravity).
 พจนานุกรมไทย

ความโน้มถ่วง

น. กิริยาที่แรงดึงดูดของโลกกระทำต่อเทหวัตถุ. (อ. gravitation).
 พจนานุกรมไทย

เทววิทยา

น. วิชาว่าด้วยพระเจ้าและความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ากับโลก. (อ. theology).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด