ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
สะบายใจ
น. ใจ, อารมณ์ทางใจ, (ปาก) กะจิตกะใจ.
ว. อาการกระทำที่ถือกันว่าน่าละอายหรือไม่บังควรให้คนอื่นเห็น.
ว. มีใจฝักใฝ่ในทางชั่วร้าย.
(สำ) ก. หลีกหนีไปให้พ้น ไม่อยากให้ใครพบหน้าเพราะอับอาย.
ว. มีสีหน้าเผือดด้วยความละอายจนไม่กล้าสบตาคน.
ว. มีใจที่อบรมมาดี, มีใจใฝ่ในทางดี.
ว. ว่าง, เปลี่ยวใจ, เปล่าใจ, ใจหาย.
ว. ผูกใจ, ชวนใจ, จับใจ. (ส.).
ก. กระดากใจ.
ว. มีใจไม่ผ่องใส.
ว. มีใจไม่อดทน.