ค้นเจอ 7,822 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ออนิว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ละคิ

ว. ยัง, ยังมีอยู่.

สะพรัก

ว. พร้อม.

อรหัต,อรหัต-

[อะระหัด, ออระหัด, อะระหัดตะ-, ออระหัดตะ-] น. ความเป็นพระอรหันต์. (ป. อรหตฺต; ส. อรฺหตฺตฺว).

อร

[ออน, ออระ] (กลอน) น. ผู้หญิง, หญิงงาม, เช่น โอบองค์ผอูนอวล ออกโอษฐ์ อรเอย. (นิ. นรินทร์). ว. สวย, งาม, เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง ถ้วนแห่งเจ้ากูงาม บารนี ฯ. (ลอ).

นิคห,นิคห-,นิคหะ

[นิกคะหะ-, นิกคะหะ] (แบบ) น. การข่ม, การปราบปราม. (ป. นิคฺคห).

นิสัช

(แบบ) น. การนั่ง. (ป. นิสชฺชา).

ห่างเห

(กลอน) ว. จากไป, พรากไป, เช่น นิราศร้างห่างเหเสนหา ปางอิเหนาเศร้าสุดถึงบุษบา. (นิ. อิเหนา).

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว).

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. เก้า, จำนวน ๙. (ป. นว).

คลัก,คลัก,คลั่ก,คลั่ก

[คฺลัก, คฺลั่ก] ว. ยัดเยียด, ออกันอยู่, รวมกันอยู่มาก ๆ, เช่น หนอนคลัก คนคลั่ก, มาก ๆ เช่น น้ำยาหม้อนี้ข้นคลั่ก.

อรชร

[ออระชอน] ว. งามอย่างเอวบางร่างน้อย, มักใช้เข้าคู่กับคำ อ้อนแอ้น เป็น อรชรอ้อนแอ้น.

อรชุน

[ออระชุน] น. ไม้รกฟ้า; สีขาว. ว. ขาว; ใส. (ส. อรฺชุน; ป. อชฺชุน).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ