ค้นเจอ 218 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "หนัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฝีคัณฑสูตร

น. ชื่อฝีชนิดหนึ่ง มักเป็นที่บริเวณขอบทวารหนัก.

สังฆาทิเสส

[-เสด] น. ชื่ออาบัติหนักหมวดหนึ่งรองจากปาราชิก. (ป.).

สาลี่

น. เครื่องบรรทุกของหนักมี ๒ ล้อ ใช้ลากหรือผลักไป.

แปล้

เต็มที่

ว.

อิ่มแปล้ หนักแปล้

แปล้

เตี้ยลง

ว.

อิ่มแปล้ หนักแปล้

เข้าตรีทูต

ว. มีอาการหมดความรู้สึกเมื่อใกล้จะตาย, อาการหนักปางตาย.

โครม

[โคฺรม] ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงคนหรือของหนัก ๆ ล้มหรือตกเป็นต้น.

เทื้อ

ว. สาวแก่, ทึนทึก; ไม่ว่องไว เช่น จะหนักเนื้อแลเทื้อองค์. (กฤษณา).

ผ่อนปรน

ก. แบ่งหนักให้เป็นเบา, เอาไปทีละน้อย, ขยับขยายให้เบาบางลง.

มู่เล่

(ปาก) น. ล้อหนักสำหรับหมุนถ่วงให้เครื่องยนต์เดินเรียบ.

ยาเหน็บ

น. ยาที่ใช้สอดเข้าไปในช่องทวารหนักเพื่อให้อุจจาระออก.

หูตูบ

น. ใบหูตกห้อยลงมา (ใช้แก่หมา); โดยปริยายหมายถึงทำงานอย่างหนักหรือถูกใช้งานอย่างหนัก เช่น ถูกใช้จนหูตูบ วิ่งจนหูตูบ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ