ค้นเจอ 307 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สม.*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สมดุล

[สะมะดุน, สมดุน] ว. เสมอกัน, เท่ากัน. (อ. equilibrium).

ภุชสมโภค

[พุชะสมโพก] น. การสวมกอด, การกอดรัด. (ส.).

โม่งโค่ง

ว. ใหญ่โตเกะกะ, ใหญ่โตไม่สมรูป, เช่น รูปร่างโม่งโค่ง.

สมประดี,สมปฤดี,สมปฤๅดี

[สมปฺระ-, สมปะรึ-, สมปะรือ-] น. ความรู้สึกตัว, มักใช้เข้าคู่กับคำ สติ เป็น สติสมประดี เช่น ไม่ได้สติสมประดี. (ส. สฺมฺฤติ; ป. สติ).

หนำใจ

ว. สาแก่ใจ, สมใจอยาก, เช่น กินให้หนำใจ เที่ยวเสียหนำใจ.

ดีดลูกคิด

(สำ) ก. คำนวณผลได้ผลเสียหรือกำไรขาดทุนอย่างละเอียด; ทำตอบแทนให้สาสม.

แก้เผ็ด

ก. ทำตอบแก่ผู้ที่เคยทำความเจ็บปวดให้แก่ตัวไว้เพื่อให้สาสมกัน.

แอ้ม

(ปาก) ก. กิน เช่น แอ้มขนมหรือยัง, ได้สมประสงค์ (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น ไม่ได้แอ้ม.

สมัต

[สะมัด] ก. จบแล้ว, จบข้อความ, สำเร็จแล้ว; เต็ม, บริบูรณ์. (ป. สมตฺต).

ปฏิภาคนิมิต

น. “อารมณ์เทียบเคียง” คือ เมื่อพบเห็นสิ่งใดจนติดตาหลับตาเห็นแล้วอาจนึกทายส่วนหรือแบ่งส่วนแห่งสิ่งนั้นให้สมรูปสมสัณฐาน เรียกว่า ปฏิภาคนิมิต. (ป. ปฏิภาคนิมิตฺต; ส. ปฺริตภาค + นิมิตฺต).

เกลือจิ้มเกลือ

(สำ) ว. ไม่ยอมเสียเปรียบกัน, แก้เผ็ดให้สาสมกัน. น. คนเค็มต่อคนเค็มมาพบกัน.

อำนด

[-หฺนด] (กลอน) ก. กลั้น, งดเว้น, ไม่ได้, ไม่ได้สมหวัง; ไม่มีอะไรจะกิน. (แผลงมาจาก อด).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ