ค้นเจอ 8,037 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ว.ด."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศิษยานุศิษย์

[สิดสะยานุสิด] น. ศิษย์น้อยใหญ่.

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว).

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. เก้า, จำนวน ๙. (ป. นว).

ตู่ตัว

ว. เพี้ยนตัว, ไม่ตรง, (ใช้ในการอ่านหนังสือ เช่น อ่านตู่ตัว ด เป็นตัว ค).

ระกำ

น. ชื่อนํ้ามันชนิดหนึ่ง ใช้ทานวดแก้เคล็ดบวม. (ดู นํ้ามันระกำ).

สุจิตร

[-จิด] ว. หลายสี, หลายชั้นหลายเชิง; เด่น, ยิ่งใหญ่. (ส. สุ + จิตฺร).

กฤช

[กฺริด] (โบ) น. กริช.

ดล

[ดน] ก. ถึง. (ข. ฎล่).

มุลุต

[-ลุด] น. ปาก. (ช.).

สันเทส

[-เทด] น. สนเทศ. (ป.).

จรลาด,จรหลาด

[จะระหฺลาด] (กลอน) น. ตลาด, ที่ชุมนุมซื้อขายของต่าง ๆ, เช่น จบจรลาดแลทาง ทั่วด้าว. (นิ. นรินทร์), จรหลาดเลขคนหนา ฝ่งงเฝ้า. (กำสรวล).

ช้างสีปลาด

[-ปะหฺลาด] (กฎ) น. ช้างที่มีมงคลลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดใน ๗ อย่าง คือ ตาขาว เพดานปากขาว เล็บขาว ขนขาว พื้นหนังขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่ ขนหางขาว หรืออัณฑโกศขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ