ค้นเจอ 480 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ลมหวน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กินลม

ก. ต้านลม, รับลม, เช่น ว่าวกินลม ใบเรือกินลม.

สงัดคลื่นสงัดลม

ก. ไม่มีคลื่นไม่มีลม เช่น ทะเลสงัดคลื่นสงัดลม.

หัวด้วน

น. เรียกลมพายุที่เกิดขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วนแล้วหายไปว่า ลมหัวด้วน.

กระแสลม

น. สายลมพัด.

กลั้นใจ

ก. อั้นลมหายใจ.

ธารยักษ์

น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่ง.

ลมจับ

ก. มีอาการวิงเวียนหน้ามืดบางคราวถึงกับหมดสติ, เป็นลม หรือ เป็นลมเป็นแล้ง ก็ว่า.

ศัทธนะ

[สัดทะนะ] ก. พัด (ใช้แก่ลม), มีลมพัดมา. (บ.).

อานาปานัสสติ

[-นัดสะติ] น. สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก.

เซิง

น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.

ขยล

[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).

ปฏิวาต

[-วาด] ว. ทวนลม. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ