ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ฝูง, หมู่. (ป., ส.).
น. ผู้เป็นใหญ่ในหมู่หนึ่ง ๆ.
ว. แสดงลักษณะของการร้องหรือการทวงสิ่งของบ่อย ๆ ว่า ร้องกะแต่ว ๆ.
ว. เสียงไก่ตัวผู้ร้อง.
ว. เสียงอย่างเสียงแมวร้อง.
ก. ร้องบอกให้รู้ทั่วกัน.
ว. เสียงอย่างเสียงเสือร้อง.
[-เพฺรียก] ก. ร้องเรียก.
ก. ร้องรํ่าไรอย่างน้อยอกน้อยใจ, ร้องไห้ร้องห่ม ก็ว่า.
น. เสียงที่แผดดังผิดปรกติ เช่น เธอตกใจร้องจนเสียงหลง; เสียงที่ผิดระดับเสียงดนตรี เช่น เขาเป็นนักร้องไม่ได้ เพราะร้องเสียงหลงอยู่เสมอ.
(กฎ) น. ท้องที่ที่รวมหมู่บ้านหลายหมู่บ้านเข้าด้วยกัน และมีประกาศจัดตั้งเป็นตำบล มีกำนันเป็นหัวหน้าปกครอง.