ค้นเจอ 164 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ราเมศวร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปรเมศวร์

[ปะระเมด] น. ผู้เป็นใหญ่ยิ่ง คือ พระอิศวร. (ส.).

พรหเมนทร์,พรหเมศวร

[พฺรมเมน, พฺรมเมสวน] น. พระพรหมผู้เป็นใหญ่. (ส.).

บุษราคัม

[บุดสะราคำ] น. พลอยสีเหลือง.

ปรัมปรา

[ปะรำปะรา] ว. สืบ ๆ กันมา, เก่าก่อน. (ป., ส.).

ศรายุธ

[สะรายุด] น. อาวุธคือศร. (ส. ศร + อายุธ).

สมน้ำสมเนื้อ

ว. พอเหมาะพอดีกัน เช่น ขิงก็ราข่าก็แรง สมน้ำสมเนื้อกันดีแล้ว.

สัมปรายภพ

[-ปะรายะ-, -ปะราย-] น. ภพหน้า. (ป., ส.).

อัปสร

[อับสอน] น. นางฟ้า. (ส. อปฺสรสฺ; ป. อจฺฉรา).

อาฬาริก

น. คนครัว. (ป.; ส. อาราลิก).

อุตราษาฒ,อุตตราอาษาฒ,อุตตราสาฬหะ

[อุดตะราสาด, อุดตะราอาสาด, อุดตะราสานหะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๑ มี ๕ ดวง เห็นเป็นรูปครุฑหรือช้างพัง, ดาวแตรงอน หรือ ดาวราชสีห์ตัวเมีย ก็เรียก. (ส. อุตฺตราษาฒ; ป. อุตฺตราสาฬฺห).

เมธ

[เมด] น. การเซ่นสรวง, การบูชายัญ, มักใช้เป็นส่วนหลังสมาส เช่น อัศวเมธ. (ป., ส.).

กรัน

[กฺรัน] ว. เล็ก, แคระ, เช่น กรวดกรันขราราย. (สุธน).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ