ค้นเจอ 321 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ฝ่าเท้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มัญเชียร

น. กำไลเท้า. (ส. มญฺชีร).

ย่างตีน,ย่างเท้า

ก. ยกเท้าก้าวไป, เดิน, ย่าง ก็ว่า.

บุกบัน,บุกบั่น

ก. ฝ่าไปโดยไม่ท้อถอย เช่น เข้าโรมรุกบุกบันฟันแทง. (อิเหนา).

สันมือ

น. ส่วนข้างฝ่ามือด้านนิ้วก้อย เช่น สับด้วยสันมือ.

ขัดตะหมาด

(ปาก) ว. เรียกท่านั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้น แล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า ว่า นั่งขัดตะหมาด.

นั่งขัดสมาธิ

[-สะหฺมาด] ก. นั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้น แล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า, (ปาก) นั่งขัดตะหมาด.

หน่อ

น. พืชที่งอกจากกอหรือเหง้าของต้นใหญ่, โดยปริยายเรียกสิ่งที่เกิดเช่นนั้น; ลูก, ลูกชาย, เชื้อสาย; แผลเรื้อรังที่เกิดจากคุดทะราด เป็นตามฝ่าเท้า.

คุ้ย

ก. ใช้มือ เท้า หรือสิ่งอื่นตะกุยขึ้นมา.

ตกลูก

ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).

ตะกุย

ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.

บทมาลย์

[บดทะ-] (แบบ) น. เท้าผู้มีบุญ เช่นกษัตริย์.

บาทบงสุ์

[บาดทะ-] น. ละอองเท้า. (ป. ปาทปํสุ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ