ผลการค้นหา

ฝาหม้อ* *ฝาหม้อ *ฝาหม้อ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 248 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ฝาหม้อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กุณฑี

[-ที] น. คนที, หม้อนํ้า, หม้อนํ้ามีหู, เต้านํ้า, เช่น พลูกัดชลกุณฑี ลูกไม้. (โลกนิติ). (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

หัวชนกำแพง,หัวชนฝา

(สำ) ว. มีลักษณะที่สู้ไม่ยอมถอย.
 พจนานุกรมไทย

เสาแพนก

[-พะแนก] น. ฝาผนังส่วนนอกที่ก่อให้นูนหนาขึ้นดูคล้ายเสาเพื่อช่วยเสริมฝาผนังให้มั่นคงสำหรับรับขื่อ.
 พจนานุกรมไทย

ทะนน

น. เรียกหม้อดินขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งมีขีดเป็นรอยโดยรอบ สำหรับใส่นํ้า นํ้าตาลโตนด เป็นต้น ว่า หม้อทะนน, (ปาก) หม้อคะนน.
 พจนานุกรมไทย

ดง

ก. เอาหม้อข้าวที่เช็ดนํ้าข้าวแล้วขึ้นตั้งไฟอ่อน ๆ เพื่อให้ระอุ.
 พจนานุกรมไทย

นางเลิ้ง

น. หม้อขนาดใหญ่สำหรับใส่นํ้า. (ปรัดเล), ตุ่ม.
 พจนานุกรมไทย

โพละ

[โพฺละ] ว. เสียงอย่างเสียงทุบหม้อดินแตกเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ภิงคาร

น. หม้อนํ้า, เต้านํ้า. (ป.; ส. ภฺฤงฺคาร).
 พจนานุกรมไทย

อีแล่ง

น. หม้อขนาดใหญ่คล้ายหม้อแกง สำหรับหมักส่าเหล้า.
 พจนานุกรมไทย

คะนน

(ปาก) น. เรียกหม้อดินขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีขีดเป็นรอยโดยรอบ สำหรับใส่น้ำ น้ำตาลโตนด เป็นต้น ว่า หม้อคะนน, หม้อทะนน ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ว่าอะไรว่าตามกัน

(สำ) ก. ปรองดองกัน, ไม่ขัดคอกัน, พูดเต็มว่า ว่าอะไรว่าตามกัน ได้เงินหม้อทองหม้อ หมายความว่า ว่าอะไรว่าตามกัน จะเกิดความเจริญมั่งคั่ง (มักใช้แก่คู่สามีภรรยา).
 พจนานุกรมไทย

เก็จ

น. ส่วนที่ยื่นออกมาจากหรือลึกเข้าไปในฝาผนัง กำแพง ฐาน หรือเชิงกลอน.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด