ค้นเจอ 6,704 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ประสิตา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภิงสระ,ภิงสะ

น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป. ภิส; ส. พิส).

อาตุระ

ว. อาดุระ, อาดูร. (ป., ส. อาตุร).

มาคสิร,มาคสิร-,มาคสิระ

[-คะสิระ] น. ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๕; ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้าย ตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).

ปูติลดา

น. กระพังโหม. (ป. ปูติลตา).

ระ

ก. กระทบเรียดไป เช่น เอาไม้ระรั้วสังกะสี.

ดาร,ดาร-,ดาระ

(แบบ) น. เสียง, เสียงดัง, เสียงสูง, เสียงแหลม. ก. ข้าม เช่น ฝ่ายคนผู้ข้าได้ดำรวจดารทาน. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. ตาร).

นาสิก

(แบบ) น. จมูก. (ป., ส. นาสิกา).

มสิ

[มะสิ] น. เขม่า; หมึก. (ป., ส.).

วรทะ

[วะระทะ, วอระทะ] น. การให้พร. (ป.).

ตาเฟื้องตาสลึง

(สำ) น. ตาที่แสดงอาการว่าชอบพอรักใคร่ เป็นการทอดไมตรีในทางชู้สาว (มักใช้แก่หญิงสาว).

ตาเล็กตาน้อย

(สำ) น. ตาที่แสดงอาการว่าชอบพอรักใคร่ เป็นการทอดไมตรีในทางชู้สาว (มักใช้แก่หญิงสาว), ตาที่แสดงอาการประจบประแจง (มักใช้แก่เด็ก).

มิคเศียร,มิคสิร,มิคสิร-,มิคสิระ,มิคสิระ

น. ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้ายตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ