ค้นเจอ 242 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "บูรณมาส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มัณฑนศิลป์

มันทนศิลป์, มันฑณศิลป์

เวณะ

น. ช่างจักสาน. (ป.; ส. ไวณ).

สมีระ

[สะมี-] น. ลม. (ป., ส. สมีรณ).

สวนะ

น. การไหลไป. (ป.; ส. สฺรวณ).

ไอราวัณ

น. เอราวัณ, ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวณ; ป. เอราวณ).

จำราย

(กลอน) ก. กระจาย, แผ่ไป, เช่น เสด็จจรจำรายศักดิ์ โสภิต. (ทวาทศมาส).

จี

ว. ตูม เช่น สงวนมิ่งมาลยจาวจี แกล่กลํ้า. (ทวาทศมาส), พายัพว่า จี๋.

ผลคุนีบูรพมาส

[-บูระพะมาด] น. วันเพ็ญในนักษัตรอุตรผลคุนี. (ส. ผาลคุนี + ปูรฺว + มาส).

ผีตากผ้าอ้อม

น. แสงแดดที่สะท้อนกลับมาสว่างในเวลาจวนพลบในบางคราว.

ทิพยจักษุญาณ

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).

นิยยานะ

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

ประพิณ

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ