ค้นเจอ 503 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "น้ำขุ่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปโยนิธิ

น. “ที่รับน้ำ” คือ ทะเล. (ส.).

สะดืออ่าง

น. รูเหนือท่อน้ำทิ้งที่อ่างล้างหน้าหรืออ่างอาบน้ำเป็นต้น สำหรับให้น้ำไหลลงสู่ท่อน้ำทิ้ง.

ลำประโดง

น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน, ลำกระโดง ก็ว่า.

หมอง

[หฺมอง] ว. ขุ่น, มัว, เช่น เครื่องแก้วหมอง เครื่องเงินหมอง, ไม่ผ่องใส, ไม่แจ่มใส, เช่น หน้าหมอง.

เรี่ยราด

ว. กระจายไปอย่างเลอะเทอะ เช่น น้ำหกเรี่ยราด น้ำแกงหกเรี่ยราด.

ข้ามน้ำข้ามทะเล,ข้ามน้ำข้ามท่า

(สำ) ก. ต้องฟันฝ่าอุปสรรคและความลำบากต่าง ๆ กว่าจะได้ผลสำเร็จ.

มิดหัว

ว. อาการที่หัวจมหายลงไปในน้ำ เช่น ดำน้ำจนมิดหัว.

ข้ามเรือ

ก. ลงเรือข้ามน้ำไปยังอีกฝั่งหนึ่ง.

ผ้าชุบอาบ

น. ผ้าผลัดอาบน้ำ.

เลิง

(ถิ่น-อีสาน) น. หนองน้ำ.

หนอง

[หฺนอง] น. นํ้าเลือดเสียกลายเป็นสีขาวข้นที่ลัดอยู่ตามแผลและฝี, น้ำหนอง ก็ว่า.

หุบห้วย

น. หุบเขาที่มีแอ่งน้ำขังอยู่.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ