ค้นเจอ 477 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สรรปาราติ

[[ครุฑ]], ศัตรูแห่งงู

คำนาม

ทวิตียะ,ทวิตียา

[ทะวิ-] (แบบ) ว. ที่ ๒. (ส.).

ปรียะ,ปรียา

[ปฺรี-] ว. ที่รัก. (ส. ปฺริย; ป. ปิย).

วัยวุฒิ

[ไวยะวุดทิ, ไวยะวุด] น. ความเป็นผู้ใหญ่โดยอายุ. (ป. วย + วุฑฺฒิ).

ฉิน

ก. ติ, ติเตียน, เช่น สามสิ่งนี้โหดให้ โทษแท้คนฉิน. (โลกนิติ), มักใช้เข้าคู่กับคำ ติ เป็น ติฉิน.

ธุมชาล

[ทุมะชาน] น. ควันพลุ่งขึ้น. (ป., ส. ธูมชาล).

ประทุษฏ์,ประทุษฐ์

ว. ชั่ว, ร้าย. (ส. ปฺรทุษฺฏ, ปฺรทุษฺ).

วัช,วัช,วัชชะ,วัชชะ

น. การพูด, ถ้อยคำ. ว. ควรพูดติ, ควรกล่าวติ. (ป. วชฺช; ส. วทฺย).

ศัลย,ศัลย-

[สันละยะ-, สันยะ-] น. ลูกศรหรือของมีปลายแหลมอื่น ๆ. (ส.).

ก้นกุฏิ

[-กุดติ] (ปาก) ว. ที่สนิทเป็นที่ไว้วางใจได้.

กระโจมกระจาม

ก.พรวดพราดอย่างลุกลน (เป็นคำใช้ในทางที่ติ).

กีรติ

[กีระติ] (แบบ) น. เกียรติ. (ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ