ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[จิรัดถิติ-] น. เวลายั่งยืน, เวลาที่ตั้งอยู่นาน. (ป. จิร + ติ + กาล).
น. โรคตาซึ่งเกิดจากความดันภายในลูกตาสูง เป็นผลให้ประสาทตาเสีย. (อ. glaucoma).
(สำ) ก. ร้องไห้, เศร้าโศก.
(สำ) ก. หลอกหรือลวงให้เข้าใจผิด.
ว. แสดงอาการโกรธจัด, ตาขุ่นตาเขียว ก็ว่า.
(สำ) ว. อาการที่ตาเบิกกว้างเพราะอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, แสดงอาการอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, ตาพอง ตาลุก หรือ ตาลุกตาชัน ก็ว่า.
ดู ตาพอง ๓.
ดู ตะลาน ๑.
(สำ) ว. อาการที่จับตามองจ้องดูสิ่งที่ต้องใจอย่างจดจ่อ.
(สำ) ว. มีพรรคพวกที่คอยสอดส่องเหตุการณ์ให้อยู่รอบข้าง.
ดู เจ้าฟ้าหญิงสิรินธร.
ว. เบิกตากว้าง เช่น ตกใจลืมตาโพลง.