ค้นเจอ 6,969 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนธรส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นรชาติ

น. คน, หมู่คน.

นรากร

น. คน, หมู่คน.

สัตบุรุษ

[สัดบุหฺรุด] น. คนที่เป็นสัมมาทิฐิ, คนดีน่านับถือ มีคุณธรรม ประพฤติอยู่ในศีลในธรรม. (ส. สตฺปุรุษ; ป. สปฺปุริส).

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

โภคิน,โภคี

น. ผู้บริโภค; งู, นาค; คนมั่งมี, คนมีสมบัติ; นายบ้าน. (ป., ส.).

ศตัฆนี

[สะตักคะนี] น. อาวุธอย่างร้ายแรงฆ่าคนได้ทีละ ๑๐๐ คน. (ส.).

คนเก่าคนแก่

น. ข้าเก่าเต่าเลี้ยง; คนที่มีพื้นเพอยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นเวลานาน.

กาบุรุษ

[กาบุหฺรุด] (แบบ) น. คนเลว. (ส. กาปุรุษ; ป. กาปุริส).

ฑังส,ฑังส-

[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).

ปัญญาส,ปัญญาส-

[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

สวนีย,สวนีย-

[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ