ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ข้าเก่าเต่าเลี้ยง; คนที่มีพื้นเพอยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นเวลานาน.
[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.
ว. ไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยแน่นอน เช่น จะว่าขี้เกียจก็ไม่เชิง.
(ปาก) น. กลุ่มคนที่กลุ้มรุมทำร้ายคนคนเดียว.
ว. ถึงทุกคน, ครบทั่วทุกคน.
น. คนที่ยังไม่เจริญ, คนป่าเถื่อน.
น. คนรุ่นหลัง, คนรุ่นต่อไป.
คนอง
(สำ) ได้บ้างดีกว่าไม่ได้อะไรเลย.
ว. ไร้สาระ, ไร้ประโยชน์, เช่น เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง.
(สำ) ก. หาผลประโยชน์โดยมิชอบจากงานที่ทำ.
น. ชายที่ยังไม่ได้บวชเป็นพระภิกษุ.