ค้นเจอ 153 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้โกง,เจ้าเล่ห์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปรอด ๆ

[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.

ไม่เชิง

ว. ไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยแน่นอน เช่น จะว่าขี้เกียจก็ไม่เชิง.

หลังยาว

(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจหลังยาว, ขี้เกียจสันหลังยาว ก็ว่า.

กำขี้ดีกว่ากำตด

(สำ) ได้บ้างดีกว่าไม่ได้อะไรเลย.

ขี้หมูราขี้หมาแห้ง

ว. ไร้สาระ, ไร้ประโยชน์, เช่น เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง.

ฝนตกขี้หมูไหล

(สำ) ก. พลอยเหลวไหลไปด้วยกัน, มักใช้เข้าคู่กับ คนจัญไรมาพบกัน ว่า ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน.

เลี้ยงช้างกินขี้ช้าง

(สำ) ก. หาผลประโยชน์โดยมิชอบจากงานที่ทำ.

หมาขี้ไม่มีใครยกหาง

(สำ) น. คนที่ชอบยกตัวเอง, คนโอ้อวด.

ผู้ร้าย

น. โจร, อาชญากร; ตัวโกงในการแสดงละครหรือภาพยนตร์เป็นต้น.

เสียเปรียบ

ก. เป็นรอง, ด้อยกว่า, เช่น คนซื่อมักเสียเปรียบคนโกง.

โกโรโกโรก

(ปาก) ว. แบบบาง, ไม่มั่นคง; ผอมแห้ง, ขี้โรค.

ขี้เทา

น. ขี้ที่ค้างอยู่ในลำไส้เด็กที่คลอดใหม่.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ