ค้นเจอ 369 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ขนแกะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แด่น

ว. มีขนด่างเป็นดวงที่หน้าของสัตว์บางชนิด เช่น ม้า หมา.

วิโลม

ว. ย้อนขน, ทวนกลับ, ผิดธรรมดา. (ป., ส.).

ลงสิ่ว

ก. แกะสลักไม้โดยใช้สิ่วกัดผิวไม้ออกให้เหลือส่วนที่ต้องการ.

เสลี่ยงกลีบบัว

น. เสลี่ยงชนิดที่เชิงแคร่ที่นั่งแกะไม้เป็นลายกลีบบัวโดยรอบ.

เอฬกะ

[เอละกะ] น. แกะ, แพะ. (ป.; ส. เอฑก).

ปศุสัตว์

น. สัตว์เลี้ยงใช้แรงงานเช่น ช้าง ม้า แพะ แกะ วัว ควาย

หวาดเสียว

ก. รู้สึกวาบในหัวใจด้วยความกลัว, หวาดกลัวจนขนลุกขนชัน. ว. ที่น่าหวาดกลัวจนขนลุกขนชัน เช่น เรื่องหวาดเสียว.

ลุยลาย

ก. แกะพื้นลายให้ลึกเป็นร่องระหว่างตัวลาย เช่น ใช้สิ่วลุยลาย.

กะลวย

น. เรียกขนหางไก่ตัวผู้ที่ยื่นยาวกว่าเส้นอื่นว่า หางกะลวย.

ผ้าขนหนู

น. ผ้าที่มีลักษณะเป็นขนขด ใช้ห่มหรือเช็ดตัวเป็นต้น.

จังเก

น. สะเอว เช่น มือนวดแนบจังเก แกะพลิ้ว. (โคลงพระยาตรัง). (ข. จงฺเกะ).

รุก

ก. ทำเส้นให้เล็ก (ใช้แก่แกะตรา) เช่น รุกลายเส้นในตราให้ชัด.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ