ค้นเจอ 9,688 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กราไฟต์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศานติก,ศานติก-

[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).

สิงหลก,สิงหลก-

[-หะละกะ-] น. ชาวสิงหล. ว. เกี่ยวกับเกาะสิงหล. (ส. สึหลก; ป. สีหลก).

อธิก,อธิก-

[อะทิกะ-, อะทิกกะ-] ว. ยิ่ง, เกิน, มาก, เพิ่ม, เลิศ, ใช้ว่า อธึก ก็มี. (ป., ส.).

แผ่กระจาด

(ปาก) ก. นอนแผ่เต็มที่ เช่น ลงไปแผ่กระจาดอยู่บนร้านข้างโรงยี่เกแล้ว. (รัตนทวารา).

ราไชศวรรย์

[ราไชสะหฺวัน] น. ราชสมบัติ. (ส.).

สักขรา

[-ขะรา] น. นํ้าตาล, นํ้าตาลกรวด. (ป.; ส. ศฺรกรา).

เหอะ

ว. เปรอะ เช่น ราขึ้นเหอะ; ขรุขระ เช่น หน้าเป็นสิวเหอะ.

อัจฉรา

[อัดฉะรา] น. นางฟ้า. (ป.; ส. อปฺสรสฺ).

นวก,นวก-,นวก-,นวกะ

[นะวะกะ-] น. ผู้ใหม่, ผู้อ่อน. (ป.). ว. ใหม่, อ่อน, เช่น พระนวกะ นวกภูมิ.

เผนิก

[ผะเหฺนิก] ก. เบิก.

ดัสกรี

[ดัดสะกะรี] น. หญิงที่มากด้วยราคจริตและโทสจริต. (ส.).

อปรา

[อะปะรา, อับปะรา] (กลอน) ก. พ่ายแพ้ เช่น ต่อสู้เคี่ยวขับไม่อปรา หาไม่พ่อตาจะต้องริบ. (สังข์ทอง).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ