ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ยื้อแย่งเอาไปต่อหน้า.
ก. แย่งชิงเอาไปซึ่งหน้า.
กะเพาะ, กะเพราะ, กระเพราะ
ระวังสับสนกับ กะเพรา
กระเหรี่ยง
[ปฺระ] ดู กระ ๓.
ก. ทำร้ายเจ้าทรัพย์แล้วแย่งเอาของไป.
ว. อาการที่ดิ้นอยู่กับที่ ในคำว่า ดิ้นกระแด่ว ๆ, แด่ว ๆ ก็ว่า.
[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแหนะกระแหน ก็ว่า.
(สำ) ก. ดื้อมาก, สู้สายตาไม่ยอมแพ้, เช่น เหม่! ออนี่หนักหนา ชี้ตาไม่กระพริบเลย ว่าแล้วซิยังเฉยดื้อถือบุญ. (ม. ร่ายยาว กุมาร).
[ปฺระ] (ถิ่น-ปักษ์ใต้, มลายู) น. ลูกกระ. (ดู กระ ๒).
ว. กระเดก, โยก, โคลง.
ก. กระเดือก, ดิ้นกระเสือก.