ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ริ้น. (ข.).
[สะหฺมาน] ก. ทำให้ติดกัน, ทำให้สนิท, เช่น ยาสมานแผล การสมานเนื้อไม้; เชื่อม, ผูกพัน, เช่น สมานไมตรี.
น. ผ้าที่ทอด้วยป่าน มีลักษณะบางโปร่ง เส้นแกร่ง.
ดู [[กะทุน]]
ดู [[กระทุน]].
น. ไม้ในป่าที่ล้มตายเอง.
น. เทวดาที่สิงสถิตอยู่ตามต้นไม้.
[รุกขะ-, รุก] น. ต้นไม้. (ป.; ส. วฺฤกฺษ).
พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
น. ผู้รู้, ผู้ชำนาญ, เช่น หมองู หมอนวด; ผู้ตรวจรักษาโรค เช่น หมอฟัน หมอเด็ก.
[ปักขะ-, ปัก] น. ปักษ์. (ป.; ส. ปกฺษ).
[โบ อ่านว่า กอข้อ] น. พยัญชนะแต่ ก ถึง ฮ.