ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ซุ้มไฟทำเป็นรูปอย่างเกี้ยว.
[ทาหะ] (แบบ) น. ความร้อน, ไฟ. (ป.).
น. ไฟ. (ส. ตโมไพรี ว่า ศัตรูของความมืด).
[-วะกะ] (แบบ) น. ไฟ. (ป., ส.).
ก. เผาทั้งเป็น เช่น ถูกย่างสดในกองไฟ.
ก. เป่าชุดให้ไฟลุก, ฮุด ก็ว่า.
[อะนน] น. ไฟ; พระอัคนี. (ส.).
[-รุด] น. ไฟร้ายกาจ, เพลิงกาฬ.
ก. เป่าชุดให้ไฟลุก, วุด ก็ว่า.
(สำ) ก. เสียเพียงเล็กน้อยไม่ยอมเสีย ทำให้ต้องเสียมากกว่าเดิม เช่น ตอนที่เบรกรถยนต์เริ่มไม่ดี ก็ไม่รีบไปซ่อม พอเบรกแตกไปชนต้นไม้เข้า เลยต้องเสียค่าซ่อมมาก เข้าทำนองเสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย.
น. ด้ายหรือนุ่นเป็นต้นสำหรับเป็นเชื้อให้ไฟติดในเวลาตีหินเหล็กไฟเป็นต้น.
น. คนหรือสิ่งที่เป็นเหตุทำให้เกิดไฟไหม้; ผู้ที่จุดไฟเผาศพคนแรก.