ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 330 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เรื้อรัง,โรคเรื้อรัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ระบาด

ว. แพร่ไปอย่างรวดเร็ว, แพร่ไปอย่างกว้างขวาง, แพร่ไปทั่ว, เช่น ข่าวลือระบาด, ลักษณะของโรคติดต่อที่แพร่ไปอย่างรวดเร็วและกว้างขวางเป็นคราว ๆ ไป, เรียกโรคที่มีลักษณะเช่นนั้นว่า โรคระบาด เช่น อหิวาตกโรคเป็นโรคระบาดชนิดหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

กำเริบ

ก. รุนแรงขึ้น เช่น โรคกำเริบ กิเลสกำเริบ.
 พจนานุกรมไทย

ดอกบุก

(โบ) น. ชื่อโรคมะเร็งชนิดหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

แทรกซ้อน

ว. ที่เกิดขึ้นในระหว่าง เช่น โรคแทรกซ้อน ปัญหาแทรกซ้อน.
 พจนานุกรมไทย

น้ำแร่

น. นํ้าที่มีสารบางอย่างละลายอยู่เป็นพิเศษ บางอย่างมีสมบัติทางยารักษาโรค.
 พจนานุกรมไทย

เบาหวาน

น. ชื่อโรคชนิดหนึ่งมีระดับนํ้าตาลในเลือดสูงกว่าปรกติ.
 พจนานุกรมไทย

ผะออบ

น. ชื่อโรคนกเขามีอาการนํ้าออกทางปากทางจมูก.
 พจนานุกรมไทย

โรคประจำตัว

น. โรคที่มีติดตัวอยู่เป็นประจำ รักษาไม่หายขาด.
 พจนานุกรมไทย

หูด

น. โรคผิวหนังชนิดหนึ่งขึ้นเป็นไตแข็ง.
 พจนานุกรมไทย

อาพาธิก,อาพาธึก

ว. เป็นไข้, เจ็บป่วย, เป็นโรค. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ติดต่อ

ก. ไปมาหาสู่กัน, พูดจาเพื่อทำความตกลง, สื่อสาร. ว. ลักษณะของโรคติดเชื้อเมื่อเป็นแก่ผู้หนึ่งแล้วสามารถแพร่เชื้อไปยังผู้อื่นได้, เรียกโรคที่มีลักษณะเช่นนั้นว่า โรคติดต่อ เช่น วัณโรคเป็นโรคติดต่อชนิดหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

การประกอบโรคศิลปะ

(กฎ) น. การประกอบวิชาชีพที่กระทำหรือมุ่งหมายจะกระทำต่อมนุษย์เกี่ยวกับการตรวจโรค การวินิจฉัยโรค การบำบัดโรค การป้องกันโรค การส่งเสริมและการฟื้นฟูสุขภาพ การผดุงครรภ์ แต่ไม่รวมถึงการประกอบวิชาชีพทางการแพทย์และสาธารณสุขอื่นตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น ๆ.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด