ผลการค้นหา

อุ.อา.ก.ส.* *อุ.อา.ก.ส. *อุ.อา.ก.ส.*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 14,454 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อุ.อา.ก.ส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุปาณ,อุปาณ-

[อุปานะ-] ว. เปรียบเทียบ เช่น อุปาณวาจา ว่า การกล่าวเปรียบเทียบ. (ปาเลกัว).
 พจนานุกรมไทย

อาคันตุกวัตร

น. มรรยาทที่จะต้องประพฤติต่อแขกผู้มาหา. (ส.; ป. อาคนฺตุกวตฺต).
 พจนานุกรมไทย

อุปนิกขิต,อุปนิกษิต

[อุปะนิกขิด, อุปะนิกสิด] ก. เก็บไว้, รักษาไว้. น. คนสอดแนม, จารชน. (ป. อุปนิกฺขิตฺต; ส. อุปนิกฺษิปฺต).
 พจนานุกรมไทย

อาศรม,อาศรมบท

[อาสม, อาสมบด] น. ที่อยู่ของนักพรต. (ส.; ป. อสฺสม, อสฺสมปท).
 พจนานุกรมไทย

สกฏ,สกฏ-,สกฏะ

[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อาราธน์,อาราธนา

[อาราด, อาราดทะนา] ก. เชื้อเชิญ, นิมนต์, อ้อนวอน, (ใช้แก่พระภิกษุสามเณรและสิ่งศักดิ์สิทธิ์); ขอ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อาฬหก

[อาละหก] น. ชื่อมาตราตวงในบาลี คือ ๔ นาฬี เป็น ๑ อาฬหก; เสาตะลุง. (ป.; ส. อาฒก).
 พจนานุกรมไทย

อุรัจฉทะ,อุรัจฉัท

[อุรัดฉะทะ, อุรัดฉัด] น. เครื่องกำบังอก, เกราะ; เครื่องประดับอก. (ป.; ส. อุรศฺฉท).
 พจนานุกรมไทย

อุปาหนา

[อุปาหะนา, อุบปาหะนา] น. รองเท้า. (ป.; ส. อุปานหฺ).
 พจนานุกรมไทย

อารัญ

ว. อยู่ในป่า, มีในป่า. (ป. อารญฺ; ส. อารณฺย).
 พจนานุกรมไทย

อาศุ

ว. เร็ว, ไว, คล่อง. (ส.; ป. อาสุ).
 พจนานุกรมไทย

อารัณย์

ว. อยู่ในป่า, มีในป่า. (ป. อารญฺ; ส. อารณฺย).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด