ค้นเจอ 221 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อาคาร,ห้องโถง,โบสถ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศาลา

น. อาคารทรงไทย ปล่อยโถง ไม่กั้นฝา ใช้เป็นที่พักหรือเพื่อประโยชน์การงานอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น ศาลาวัด ศาลาที่พัก ศาลาท่านํ้า, โดยปริยายหมายถึงอาคารหรือสถานที่บางแห่ง ใช้เพื่อประโยชน์การงานอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น ศาลาพักร้อน ศาลาสวดศพ. (ส.; ป. สาลา).

ด้านสกัด

น. ด้านหัวหรือด้านท้ายของเรือนฝากระดาน, ถ้าเป็นด้านหัวหรือด้านท้ายของโบสถ์วิหาร เรียกว่า ด้านหุ้มกลอง.

ท้องอัสดงคต

น. รูปบัวประกอบฐานผนังโบสถ์ หัวท้ายงอนขึ้น.

เริด

ก. ค้าง เช่น สร้างโบสถ์หลายปีแล้วยังเริดอยู่; ร้าง, ละเลย, เช่น ต่างคนต่างเริดกันไป.

วัด

น. สถานที่ทางศาสนา โดยปรกติมีโบสถ์ วิหาร และที่อยู่ของสงฆ์หรือนักบวชเป็นต้น.

สิ่งปลูกสร้าง

น. อาคารบ้านเรือนที่ทำโดยวิธีฝังเสาลงในดิน.

สุขา

[สุ-] (ปาก) น. ห้องนํ้าห้องส้วม, เป็นคำที่มักใช้เรียกตามสถานที่บางแห่ง เช่นโรงภาพยนตร์ สถานีรถไฟ, ห้องสุขา ก็เรียก.

หุ้มกลอง

[-กฺลอง] น. ด้านหัวหรือด้านท้ายของโบสถ์ วิหาร, ถ้าเป็นด้านหัวหรือด้านท้ายของเรือนฝากระดาน เรียกว่า ด้านสกัด.

คัพภ,คัพภ-,คัพภ์

[คับพะ-, คับ] น. ครรภ์, ท้อง; ห้อง. (ป.).

บาหลี

[-หฺลี] น. ห้องเล็ก ๆ ที่อยู่ท้ายเรือสำเภา.

อาปานภูมิ

[-นะพูม] น. ห้องดื่ม, สถานที่เลี้ยงดูกัน. (ส.).

ประตูรับน้ำ

น. อาคารที่สร้างขึ้นตรงบริเวณคันคลองส่งนํ้า เพื่อรับนํ้าจากทางนํ้าอื่นที่อยู่ตามระยะทางของคลองส่งนํ้า.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ