ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 270 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "องคชาต (อง-ค-)"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เบญจางค,เบญจางค-,เบญจางค์

[เบนจางคะ-, เบนจาง] น. อวัยวะทั้ง ๕ คือ หน้าผาก ๑ มือ ๒ เข่า ๒; ส่วนทั้ง ๕ คือ ราก เปลือก ใบ ดอก ผล.
 พจนานุกรมไทย

ภวังค,ภวังค-,ภวังค์

[พะวังคะ-] น. ส่วนที่สืบต่อระหว่างปฏิสนธิกับจุติ มิได้เสวยอารมณ์ในทวารทั้ง ๖ มีจักษุทวารเป็นต้น. (ป.); ความเป็นอยู่โดยไม่รู้สึกตัว.
 พจนานุกรมไทย

มาคสิร,มาคสิร-,มาคสิระ

[-คะสิระ] น. ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๕; ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้าย ตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สวรรค,สวรรค-,สวรรค์

[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).
 พจนานุกรมไทย

โขก

ก. ควํ่าภาชนะเป็นต้นแล้วเคาะลงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง, กิริยาที่ควํ่าหน้าลงแล้วเอาหน้าผากกระแทกพื้นเป็นต้น เช่น เอาหน้าผากโขกพื้น.
 พจนานุกรมไทย

กำสรด

[-สด] (แบบ) ก. สลด, แห้ง, เศร้า, เช่น จักคอยเห็นข้าโหยหา แต่องคเอกา จะแสนกำสรดลำเค็ญ. (สุธนู).
 พจนานุกรมไทย

คริสต์ศาสนิกชน

คริสตศาสนิกชน

โรมันคาทอลิก

โรมันคาธอลิค

คว่ำหลัง

(โบ) ก. จับควํ่าเพื่อเฆี่ยน.
 พจนานุกรมไทย

ไพมอก

ก. ครํ่าครวญ, บ่นด้วยความเศร้า.
 พจนานุกรมไทย

โอดกาเหว่า

(ปาก) ก. ร้องไห้ครํ่าครวญ.
 พจนานุกรมไทย

โอดครวญ

ก. รํ่าไห้, ครํ่าครวญ; รํ่ารำพัน.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด