ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เสียง, เสียงร้อง. (ป., ส.).
น. ชื่อเพลงไทยของเก่าสำหรับทำเพลงช้า เรียกว่า กระเรียนร้อง, ถ้ารับร้องบทละครเป็นเพลง ๒ ชั้น ท่อนต้นเรียกว่า กระเรียนร้องตัวผู้ ท่อนหลังเรียกว่า กระเรียนร้องตัวเมีย ต่อจากนี้ทำเพลงกระเรียนทอง แล้วถึงกระเรียนร่อน เป็นเพลงเสภาร้องรับมโหรี.
น. ผู้ร้องถัดจากคนที่ ๑ ในวงเพลงที่ร้องแก้กันเป็นต้น, ผู้ว่าคล้อยตามอย่างลูกคู่.
น. เสียงดัง, เสียงเอิกเกริก, เสียงอึง, เสียงร้องครํ่าครวญ. ก. ร้อง, ร้องไห้. (ป., ส.).
ว. เสียงไก่ตัวเมียร้องเมื่อตกใจหรือออกไข่.
ก. ร้องเป็นทำนอง เช่น ขับกล่อม ขับเสภา.
ก. ร้องรำทำเพลงแบบชาวอีสาน.
น. เพลงสำหรับร้องรับในวงมโหรีปี่พาทย์.
ก. ร้องบอกให้ผู้อื่นเป็นพยานรับรู้ไว้.
ก. ร้องเซ็งแซ่ (ใช้แก่นกเป็นต้น).
น. วัวตัวผู้. ว. เสียงอย่างเสียงวัวร้อง.
คำขอร้องให้รั้งรอไว้ก่อน เช่น ยังก่อน อย่าเพิ่งกิน.