ค้นเจอ 305 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ภูวิศร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภูษณ,ภูษณ-

[พูสะนะ-] น. เครื่องประดับ. (ส.; ป. ภูสน).

เวสภู

[เวดสะ-] น. พระนามของพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง. (ป. เวสฺสภู).

ควิว ๆ

[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

วิลิศมาหรา

(ปาก) ว. หรูหรา เช่น แต่งตัววิลิศมาหรา.

เดชน์,เดชนะ

[เดด, เดชะนะ] (แบบ) น. ลูกศร. (ป., ส.).

น้าว

ก. เหนี่ยวลง เช่น น้าวกิ่ง, ดึงจนโค้ง เช่น น้าวศร.

แล่ง

น. รังกระสุน, ที่เก็บลูกกระสุนดินดำหรือลูกศร.

ศรัณยู

[สะรันยู] น. ผู้เป็นที่พึ่ง. (ส. ศรณฺยุ).

วิสาข,วิสาข-,วิสาขะ,วิสาขะ,วิสาขา

[วิสาขะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ป.).

ภูษา

น. เครื่องนุ่งห่ม, ผ้าทรง. (ส.; ป. ภูสา ว่า เครื่องประดับ).

กรรมวิบาก

[กำมะวิบาก] น. ผลของกรรม. (ส. กรฺม + วิปาก = ผล; ป. กมฺม + วิปาก).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ