ค้นเจอ 461 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ภูดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วสุธา

น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).

หัวปลวก

น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.

ฉนวน

[ฉะหฺนวน] น. ดินแดนที่มีทางออกทะเลหรือที่ทำให้ดินแดนถูกแยกออกเป็น ๒ ฟาก. (อ. corridor).

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.

จรึง

[จะ-] (กลอน) ก. กรึง, ตรึง, เช่น เทียบที่ถมอก่อภูเพียง บรรพตจรึงเรียง. (ดุษฎีสังเวย).

โขด

น. ดินหรือหินที่สูงขึ้นเป็นโคกเป็นเนิน, ดิน หิน หรือทรายที่เป็นจอมสูงขึ้นพ้นนํ้าบ้าง อยู่ใต้นํ้าบ้าง.

พลั่ว

น. เครื่องมือสำหรับแทงดิน สาดดิน สาดข้าว รูปแบน ๆ มีด้ามสำหรับถือ.

ฉาย

ก. เกลี่ยให้เสมอ, กระจายให้เสมอ, เช่น ฉายดิน.

ดุด

ก. กิริยาที่หมูเอาจมูกดุนดิน.

ไถนา

ก. กิริยาที่ทำนาตอนพลิกดิน.

ประดา

ก. ดำทน เช่น ประดานํ้า ประดาดิน.

ภุม,ภุม-,ภุม-

[พุมมะ-] น. พื้นดิน, ภาคพื้น. (ป. ภุมฺม).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ