ค้นเจอ 1,510 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พูดเล่น, ล้อเล่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ล้อ

น. ส่วนของรถซึ่งเป็นวงกลมสำหรับหมุนเคลื่อนพารถไป, ลูกล้อ ก็ว่า. ก. กลิ้งหมุนไปอย่างล้อรถ เช่น ล้อสตางค์ให้กลิ้งไป.

ล้อ

ก. แสดงกิริยาวาจาหยอกเย้า เย้าแหย่ให้เขาเกิดรำคาญให้อายหรือให้โกรธเป็นต้น; ทำให้คล้ายคลึงแบบ เช่น เขียนข้อความให้ล้อกัน.

ล้อแบบ

ก. ทำคล้ายแบบ, ทำได้ใกล้เคียงแบบ, เช่น อาคารทรงไทยในปัจจุบันล้อแบบเรือนไทยโบราณ.

เทวนะ

[เทวะ-] (แบบ) น. การเล่น, การเล่นสกา, การกรีฑา. (ป., ส.).

ทีเล่นทีจริง

(สำ) ก. แสร้งทำเล่น ๆ หรือล้อหลอกเป็นการลองเชิง แต่เมื่อเห็นเขาเผลอตัวหรือไม่ว่าก็เอาจริง, เล่นก็ได้ จริงก็ได้.

กรีฑาสถาน

น. สถานที่เล่นกีฬา.

กุลาซ่อนผ้า

น. การเล่นของเด็กชนิดหนึ่ง.

จ้ำจี้

น. การเล่นชนิดหนึ่งของเด็ก.

เสสรวล

[-สวน] ก. หัวเราะเล่น.

จับลิงหัวค่ำ

น. การเล่นเรื่องเบ็ดเตล็ดก่อนจะเล่นเรื่องที่แสดงจริงเพื่อเรียกคนดู เช่นในการเล่นหนังตะลุง หนังใหญ่ หรือโขน.

ซุกซน

ว. ซนนอกลู่นอกทาง, ซอกแซกเล่น.

ต้องเต

น. ชื่อการเล่นของเด็กอย่างหนึ่ง, จ้องเต ก็ว่า.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ