ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มัดชะ-] น. ท่ามกลาง. (ป.; ส. มธฺย).
[มัดทะยะมา] ว. มัชฌิมา, ปานกลาง. (ส.).
[-มัดติกะ-] ว. สงสัย, ไม่แน่ใจ, ลังเล. (ป.).
น. ด้ายหรือไหมที่แยกจากเข็ดแล้วมัดผูกไว้เพื่อไม่ให้ยุ่ง, ลักษณนามเรียกด้ายหรือไหมที่แยกออกจากเข็ดแล้วเช่นนั้น เช่น ด้ายไจหนึ่ง ด้าย ๒ ไจ.
น. ผ้าผูกคอแบบหนึ่ง ผูกใต้คอปกเสื้อกะลาสี; ซอกที่อยู่หัวเรือหรือท้ายเรือ.
น. ผู้ที่มีเรื่องบาดหมางกันรุนแรงและผูกพยาบาทต่อกัน.
ก. ผูกใจเจ็บคิดจะทำการแก้แค้นให้ได้.
ว. ผูกใจ, ชวนใจ, จับใจ. (ส.).
[สะมัด, สะมัดถะ-, สะหมัดถะ-] ว. สามารถ. (ส. สมรฺถ ว่า ผู้สามารถ; ป. สมตฺถ).
[กำมัดชะวาด] (แบบ) น. กรรมชวาต, ลมเบ่ง. (ป.).
[มัดชาระ] น. แมว. (ป.; ส. มารฺชาร).
[มัดทะนะ] น. กามเทพ. (ป., ส. มทน).