ค้นเจอ 332 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ผูก, มัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไจ

น. ด้ายหรือไหมที่แยกจากเข็ดแล้วมัดผูกไว้เพื่อไม่ให้ยุ่ง, ลักษณนามเรียกด้ายหรือไหมที่แยกออกจากเข็ดแล้วเช่นนั้น เช่น ด้ายไจหนึ่ง ด้าย ๒ ไจ.

คอซอง

น. ผ้าผูกคอแบบหนึ่ง ผูกใต้คอปกเสื้อกะลาสี; ซอกที่อยู่หัวเรือหรือท้ายเรือ.

คู่อาฆาต

น. ผู้ที่มีเรื่องบาดหมางกันรุนแรงและผูกพยาบาทต่อกัน.

จองล้างจองผลาญ

ก. ผูกใจเจ็บคิดจะทำการแก้แค้นให้ได้.

หฤทัยพันธน์

ว. ผูกใจ, ชวนใจ, จับใจ. (ส.).

สมรรถ,สมรรถ-

[สะมัด, สะมัดถะ-, สะหมัดถะ-] ว. สามารถ. (ส. สมรฺถ ว่า ผู้สามารถ; ป. สมตฺถ).

กัมมัชวาต

[กำมัดชะวาด] (แบบ) น. กรรมชวาต, ลมเบ่ง. (ป.).

มัชชาระ

[มัดชาระ] น. แมว. (ป.; ส. มารฺชาร).

มัทนะ

[มัดทะนะ] น. กามเทพ. (ป., ส. มทน).

มัทนียะ

[มัดทะนียะ] ว. เป็นที่ตั้งแห่งความเมา, ที่ชวนให้เมา. (ป. มทนีย).

หูชอง

น. เชือกใบลานสำหรับมัดลานหนังสือ.

อนุมัติ

[-มัด] ก. ให้อำนาจกระทำการตามระเบียบที่กำหนดไว้. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ