ค้นเจอ 5,998 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปริกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ก กา

น. เรียกแม่บทแจกลูกพยัญชนะต้นกับสระโดยไม่มีตัวสะกดว่า แม่ ก กา หรือ มาตรา ก กา.

กาแล

(ถิ่น-พายัพ) น. ชื่อไม้เครื่องเรือนที่ต่อจากปั้นลมทั้ง ๒ ด้านไปไขว้กัน อยู่ตอนบนสุดของหลังคาที่ยื่นจากหน้าจั่ว อาจสลักลวดลายตามแต่จะเห็นงาม, เรียก กะแล หรือ แกแล ก็มี.

ตูมกา

น. ชื่อไม้ต้น ๒ ชนิดในสกุล Strychnos วงศ์ Strychnaceae คือ ตูมกาขาว หรือ มะตึ่ง (S. nux-blanda A.W. Hill) เมล็ดไม่เป็นพิษ, และ ตูมกาแดง หรือ แสลงใจ (S. nux-vomica L.) เมล็ดเป็นพิษ.

กาศยปิ

[[ครุฑ]], บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา

คำนาม

กาลกิริยา

[กาละ-, กาน-] น. ความตาย เช่น ถึงซึ่งกาลกิริยา. (ป.).

นาสิก

(แบบ) น. จมูก. (ป., ส. นาสิกา).

บริพัตร

[บอริพัด] ก. หมุนเวียน, เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป; สืบสาย. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

ชัลลุกา

[ชันลุกา] (แบบ) น. ปลิง. (ป. ชลุกา, ชลูกา; ส. ชลูกา).

ปริวรรต,ปริวรรต-

[ปะริวัด, ปะริวัดตะ-] ก. หมุนเวียน เช่น ปริวรรตเงินตรา; เปลี่ยนแปลง, เปลี่ยนไป, แปรไป. (ส. ปริวรฺต; ป. ปริวตฺต).

ตึงเปรี๊ยะ

ว. ตึงมากจนเกือบจะปริหรือขาด.

บริขา

[บอริ-] (แบบ) น. คู, สนามเพลาะ. (ป. ปริขา).

ปริจาค

[ปะริจาก] น. บริจาค. (ป. ปริจฺจาค).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ