ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. นก. (ส.; ป. สกุณ).
น. นก. (ส.; ป. สกุนฺต).
น. นก. (ป.; ส. ศกุน).
น. นก. (ป.; ส. ศกุนฺต).
[สฺรุ-] น. นก. (แผลงมาจาก สุโนก).
(แบบ) น. กา (นก). (ป., ส.).
น. สัตว์มีปีก คือ นก. (ส.).
(สำ) ก. ปล่อยให้เป็นอิสระ, ไม่เอาผิด, ปล่อยให้พ้นจากความผูกพัน, ปล่อยลูกนกลูกกา ก็ว่า.
(สำ) น. ผู้มีวาสนาย่อมมีคนมาพึ่งบารมี.
(สำ) น. ความเห็นของคนที่ไม่มีอำนาจ เช่น เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ น่าจะฟังเสียงนกเสียงกาบ้าง.
น. ชื่อนกชนิดหนึ่งตัวขนาดนกกระจาบฝน โตกว่านิดหน่อย เรียกสามัญว่า นกขี้ไถ. (พจน. ๒๔๙๓).