ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เครื่องยิงชนิดหนึ่ง ทำด้วยแถบยางผูกติดกับสิ่งที่เป็นง่าม ซึ่งมักเป็นไม้ ยิงด้วยลูกกระสุนที่ตามปรกติเป็นลูกดินปั้นกลม ๆ.
น. ดินที่มีปฏิกิริยาเป็นกรด, ดินเปรี้ยว ก็เรียก.
ก. แตกเป็นร่อง ๆ เช่น ดินแตกระแหง.
ก. โยนให้เรียดหรือเรี่ยดินไปให้ถูกเป้า.
น. ชื่อเทวดาที่อยู่ระหว่างสวรรค์กับพื้นดิน.
(ถิ่น-อีสาน) น. จอมปลวก, เนินดิน.
น. ดิน, แผ่นดิน, โลก. (ป., ส.).
น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).
น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.
[ฉะหฺนวน] น. ดินแดนที่มีทางออกทะเลหรือที่ทำให้ดินแดนถูกแยกออกเป็น ๒ ฟาก. (อ. corridor).
น. ดินหรือโลหะปั้นเป็นรูปคล้ายถ้วยสำหรับหลอมหรือผสมโลหะบางชนิด เช่นทอง เงิน, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เบ้าหัวไหล่ เบ้าขนมครก.
(สำ) ว. ที่ต้องตรากตรำทำงานหนัก มักหมายถึง ชาวไร่ชาวนา ซึ่งในเวลาทำไร่ทำนาหลังต้องสู้กับแดด และหน้าต้องก้มลงดิน.