ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ทางสายกลาง. (ป.).
น. สายธุรำของพราหมณ์.
ก. หลั่งไหลไม่ขาดสาย, มีมากต่อเนื่องกันไม่ขาดสาย เช่น ทรัพย์สินเนืองนอง, นองเนือง ก็ว่า.
น. เครื่องดนตรีชนิดหนึ่ง มีสาย ๕ สาย ใช้มือดีด. (อ. banjo).
ว. ไม่ เช่น เลี้ยงลาอามสาย, หนึ่งจงเลี้ยงม่ามอ่ามสาย. (ไตรภูมิ). (ไทยใหญ่ อํ่า ว่า ไม่).
ก. เทียบเสียงเครื่องดนตรีที่มีสาย.
น. สายนํ้า, กระแสนํ้า.
น. สายโยงเสากระโดงเรือ.
น. สายลวดที่ขึงไว้เพื่อส่งหรือรับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า.
[องคะ-] น. ผู้มีตำแหน่งที่ปรึกษาของพระมหากษัตริย์.
[องคะมัด] น. โรคขัดในข้อ. (ส. องฺคมรฺษ).
น. สายที่โยงหรือผูกไว้ระเกะระกะ เช่น สายไฟระโยงระยางเต็มไปหมดน่ากลัวอันตราย.