ค้นเจอ 23,175 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ช-น-ส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยาชกะ

[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).

มิญช,มิญช-

[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).

สมาน,สมาน-,สมาน-

[สะมานะ-, สะหฺมานนะ-] ว. เสมอกัน, เท่ากัน. (ป., ส.).

เผน,เผน-

[เผนะ-] (แบบ) น. ฟอง (นํ้า). (ส.; ป. เผณ).

มะตี

ก. ตาย. (ช.; ส. มฺฤติ).

ฑังส,ฑังส-

[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).

ในภาษาบาลีและสันสกฤต ถ้าใช้ประกอบท้ายคำบางคำ แปลว่า เกิด เช่น บงกช ว่า เกิดในเปลือกตม หมายถึง บัว, วาริช ว่า เกิดในน้ำ หมายถึง ปลา, ทวิช ว่า เกิด ๒ ครั้ง หมายถึง พราหมณ์, นก.

ชลาพุช,ชลามพุช

น. สัตว์ที่เกิดในครรภ์. (ป.; ส. ชรายุช).

วชะ

[วะ-] น. คอกสัตว์. (ป.; ส. วฺรช).

คคน,คคน-,คคนะ

[คะคะนะ-] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส.).

สก

น. ผม. (ข. สก่).

สมะ

น. ความสงบ, ความราบคาบ. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ