ค้นเจอ 22,071 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "จินเป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เป่าแล่น

ก. เอาหลอดเป่าไฟเพื่อเชื่อมโลหะเช่นทอง นาก เงิน ให้ติดกัน. น. หลอดเป่าไฟสำหรับเชื่อมโลหะให้ติดกัน.

ไพรจิตร

[ไพฺรจิด] (แบบ) ว. ไพจิตร.

ตุริยางค์

น. ส่วนของเครื่องดีดสีตีเป่า หมายความอย่างเดียวกับดุริยะ. (ป. ตุริย + องฺค).

หมอแคน

น. ผู้มีความชำนาญในการเป่าแคน, อีสานเรียก ช่างแคน.

โหวด

[โหฺวด] (ถิ่น-อีสาน) น. เครื่องดนตรีประเภทเป่าชนิดหนึ่งของภาคอีสาน.

แล่น

น. หลอดสำหรับเป่าไฟเพื่อเชื่อมโลหะเช่นทอง นาก เงินให้ติดกัน, เรียกกิริยาที่ใช้หลอดเป่าไฟเพื่อเชื่อมโลหะดังกล่าวว่า เป่าแล่น.

เปี๊ยว

ว. เสียงเป่าปากแสดงความพอใจเป็นต้น.

ประทุฐจิต

[ปฺระทุดถะจิด] น. จิตร้าย, จิตโกรธ.

วจี

[วะ-] น. คำพูด, ถ้อยคำ. (ป.; ส. วจิ, วาจฺ).

กำพวด

น. ส่วนประกอบของปี่ซึ่งทำให้เกิดเสียงเวลาเป่า สอดติดอยู่กับเลาปี่.

เคน

(โบ) น. เครื่องเป่า เช่น ปยวปี่แก้วเคนผสาร. (ม. คำหลวง มหาราช).

ลูกโป่ง

น. ถุงทำด้วยยางหรือพลาสติกเป็นต้นที่เป่าหรืออัดลมให้ยืดโป่งเป็นรูปต่าง ๆ ได้.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ