ค้นเจอ 121 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้โม้, ขี้โอ่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้หมูราขี้หมาแห้ง

ว. ไร้สาระ, ไร้ประโยชน์, เช่น เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง.

ฝนตกขี้หมูไหล

(สำ) ก. พลอยเหลวไหลไปด้วยกัน, มักใช้เข้าคู่กับ คนจัญไรมาพบกัน ว่า ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน.

เลี้ยงช้างกินขี้ช้าง

(สำ) ก. หาผลประโยชน์โดยมิชอบจากงานที่ทำ.

หมาขี้ไม่มีใครยกหาง

(สำ) น. คนที่ชอบยกตัวเอง, คนโอ้อวด.

โกโรโกโรก

(ปาก) ว. แบบบาง, ไม่มั่นคง; ผอมแห้ง, ขี้โรค.

ขี้เทา

น. ขี้ที่ค้างอยู่ในลำไส้เด็กที่คลอดใหม่.

โคมัย

น. ขี้วัว. (ป., ส. โค + มย).

ปลดทุกข์

ก. ทำให้หมดทุกข์; (ปาก) เยี่ยว, ขี้.

จี่นายโม้

(ถิ่น-อีสาน) น. จิ้งโกร่ง. (ดู จิ้งโกร่ง).

โม้ ๆ,โม่ะ

ว. เสียงอย่างเสียงเรียกสุนัขมากินข้าว.

คร้าน

[คฺร้าน] ว. มีความรู้สึกไม่อยากจะทำหรือคิดหรือไม่อยากแสดงอาการใด ๆ, ตามปรกติเมื่อใช้พูดมักมีคำ ขี้ ประกอบหน้า เช่น ขี้คร้าน และมักใช้เข้าคู่กับคำ เกียจ เป็น เกียจคร้าน ขี้เกียจขี้คร้าน หมายความว่า ไม่อยากทำงาน.

กินบนเรือนขี้บนหลังคา

(สำ) ก. เนรคุณ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ