ค้นเจอ 153 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้โกง,เจ้าเล่ห์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ริปุ,ริปู

น. ข้าศึก, ปรปักษ์, คนโกง. (ป., ส.).

สะบั้นหั่นแหลก

(ปาก) ว. อย่างที่สุด เช่น โกงสะบั้นหั่นแหลก บู๊สะบั้นหั่นแหลก.

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.

เกียจคร้าน

ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.

ขี้ตืด

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว ก็ว่า.

ขี้ก้อนใหญ่ให้เด็กเห็น

(สำ) ก. ทำสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.

ขี้แพ้ชวนตี

(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.

ขี้ราดโทษล่อง

(สำ) ก. ทำผิดเอง แล้วกลับโทษผู้อื่น.

เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

(สำ) ว. หยิบหย่ง, ทำอะไรไม่จริงจัง, ไม่เอาการเอางาน.

เอาไม้สั้นไปรันขี้

(สำ) ก. โต้ตอบหรือทะเลาะกับคนพาลมีแต่ทางเสีย.

มายาวี

น. ผู้มีมารยา, ผู้มีเล่ห์เหลี่ยมทำให้ลุ่มหลง, เจ้าเล่ห์. (ป., ส.).

วักกะ

ว. คด, ไม่ตรง, โกง, งอ. (ป.; ส. วกฺร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ