ค้นเจอ 387 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ขนแกะ, ขนแพะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โกเชาว์

(แบบ; กลอน) น. ผ้าทำด้วยขนแพะ เช่น ไพจิตรนิทรกำราล กาฬโกเชาว์. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป. โกชว).

เอฬกะ

[เอละกะ] น. แกะ, แพะ. (ป.; ส. เอฑก).

ปศุสัตว์

น. สัตว์เลี้ยงใช้แรงงานเช่น ช้าง ม้า แพะ แกะ วัว ควาย

กำมะหยี่

[-หฺยี่] น. ผ้าชนิดหนึ่ง มีขนด้านเดียวอ่อนนุ่ม เป็นมัน.

กิ๋ว

(ถิ่น-พายัพ) น. ขนที่ขึ้นบนไฝดำ, ขนเพชร.

ขนพอง

น. ขนตั้งชันฟูขึ้น เกิดจากความตกใจหรือความกลัวเป็นต้น.

ขนลุก

น. ขนตั้งชันขึ้นเพราะอากาศเย็นเยือก ความตกใจ หรือความเสียวซ่าน เป็นต้น.

โรมัญจะ

ว. ขนลุก, ขนชัน. (ป.; ส. โรมาญฺจ).

ขนเพชร

น. ขนสีขาวที่ขึ้นแปลกเป็นพิเศษ มีลักษณะยาวกว่าปรกติ.

แด่น

ว. มีขนด่างเป็นดวงที่หน้าของสัตว์บางชนิด เช่น ม้า หมา.

วิโลม

ว. ย้อนขน, ทวนกลับ, ผิดธรรมดา. (ป., ส.).

หวาดเสียว

ก. รู้สึกวาบในหัวใจด้วยความกลัว, หวาดกลัวจนขนลุกขนชัน. ว. ที่น่าหวาดกลัวจนขนลุกขนชัน เช่น เรื่องหวาดเสียว.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ