ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อฟักพันธุ์หนึ่ง ผลเล็ก ผิวบางมีขน.
ก. แยง เช่น เอาขนไก่ยอนหู.
[วาละ-] น. หาง, ขนหาง. (ป.).
[สะหฺลาบ] น. ปีกของนก; ขน. (ข.).
น. ขนหางไก่ตัวผู้ที่ยื่นยาวกว่าเพื่อน.
[-หฺยี่] น. ผ้าชนิดหนึ่ง มีขนด้านเดียวอ่อนนุ่ม เป็นมัน.
(ถิ่น-พายัพ) น. ขนที่ขึ้นบนไฝดำ, ขนเพชร.
น. ขนตั้งชันฟูขึ้น เกิดจากความตกใจหรือความกลัวเป็นต้น.
น. ขนตั้งชันขึ้นเพราะอากาศเย็นเยือก ความตกใจ หรือความเสียวซ่าน เป็นต้น.
ว. ขนลุก, ขนชัน. (ป.; ส. โรมาญฺจ).
[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.
น. ขนสีขาวที่ขึ้นแปลกเป็นพิเศษ มีลักษณะยาวกว่าปรกติ.